Onze leider van het chatteam, Catharinus, vertelt over de impact van het coronavirus op de chat: ‘Op onze Engelse chat, krijgen we mensen van over de hele wereld binnen. Het is heel schrijnend om de persoonlijke verhalen te horen van mensen uit bijvoorbeeld Afrika, Azië of het Midden-Oosten. Voor ontelbaar veel mensen betekent een lockdown dat ze niet kunnen werken. En niet kunnen werken betekent geen salaris. En geen salaris betekent geen eten.

Zo vertelde een vader uit Nigeria dat hij niet wist wat hij zijn gezin de volgende dag te eten moest geven. Dan moet je echt wel even slikken en voel je je zó machteloos! Soms voelt bidden dan haast alsof je iemand met een kluitje in het riet stuurt. En toch geloof ik dat God mijn eenvoudige gebed kan gebruiken om ook deze vader te helpen.

In dit geval was het extra schrijnend. Het gezin was wel lid van een kerk geweest, maar die hadden ze al lang de rug toe gekeerd. De enige die er beter van werd, was de pastor. Naar hen werd niet omgekeken. “De kerk staat vooraan om ons geld op te halen, maar als we hulp nodig hebben, zijn ze niet thuis.” Zó verdrietig!

Op zo’n moment ben ik echt verbaasd dat iemand toch nog naar onze chat komt en er toch nog hoop op God is. En er zélfs begrip voor heeft, dat ik alleen maar kan bidden. Eigenlijk voelde het na het gesprek alsof deze vader mij meer geholpen heeft, dan ik hem!’